Zowel diepe druk als hartslagregulatie zijn mechanismen die nabijheid simuleren. Niet als vervanging van menselijk contact, maar als ondersteuning van het zenuwstelsel wanneer het geen constante co-regulatie kan krijgen.

Volwassenen hebben evenveel behoefte aan nabijheid als kinderen. We verbergen het alleen beter.

Wanneer je lichaam voelt dat het “vastgehouden” wordt, neemt de spanning af.
Wanneer je hoofd een ritme hoort dat veilig is, stopt het met scannen naar gevaar.

Dat is waarom mensen intuïtief naar iets zwaars, warms of ritmisch grijpen wanneer ze overprikkeld zijn.

Dat is waarom kinderen spontaan tegen iemand aankruipen.
Dat is waarom een hond die naast je ligt zoveel rust brengt, exact zoals ik (Maike) het ervaarde tijdens mijn eigen burn-outfase, waarin mijn hond Igor onbewust diepe druk én ritme gaf. 

Die twee biologische fundamenten vormen de basis van KUDL.

Niet als product, maar als hulpmiddel dat diezelfde regulatie toegankelijk maakt.